Op de fiets tegen taaislijmziekte!

Serge Janssen

( Special Elfsteden Fiets Challenge (532 km) )

Opgehaald

625
178% bereikt van mijn streefbedrag € 350
Deelnemer is gefinisht Je kunt niet meer doneren

Naast elk jaar achter de camera mooie beelden en inspirerende aftermovies maken, wil ik ook nú weer iets betekenen! En ook omdat het nog heel hard nodig is! #bewegentothetnietmeernodigis #whatmovesyou

Beschikbare challenges:

  • Elfsteden Skeeler Challenge (200km)
  • Elfsteden XL Skeeler Challenge (400km)
  • Special Elfsteden Fiets Challenge (532 km)
  • Weissensee Fiets Challenge (1161 km)
  • Unlimited Fiets Challenge (as far as you can)
  • Helftsteden Wandel Challenge (100km)
  • Elfsteden Wandel Challenge (200km)
  • Elfsteden Run Challenge (200km)
  • Helftsteden Run Challenge (100km)

Breng deze actie extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken voor deze actie dus ook vrienden, familie, collega’s, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.


Bekijk alle

Don't Give Up On Me

08-07-2020 | 15:25 Uur
Hoe een "doodgewone" toertocht opeens een diepe lading kan krijgen. Hoe een "doodgewone" toertocht je opeens dubbel en dwars laat beseffen waar je 't allemaal voor doet. Dat overkwam me gisteren...  Gisteren, na het werk, sprong ik weer op mijn Trek 3500 om zo'n twintig kilometers te gaan maken voor Move4AIR. Die Trek 3500, mijn mountainbike, weet trouwens niet wat 'ie allemaal meemaakt. Zoveel kilometers in zo'n korte periode. Normaliter staat hij maar wat in de berging te wachten om om de zoveel tijd eens te worden opgepompt. Maar dat was 't dan ook. Oké, back to my point!  Die geplande 20 kilometers van gisteren werden langzaam en zeker verdubbeld. Dat heeft er alles mee te maken dat ik tijdens mijn rit het Spotifylijstje "Mountainbike Best Sport Music" aan had gezwengeld. Dus ik fiets door Heythuysen, een dorpje nabij Roermond, en opeens besef ik me dat een liedje extra mijn aandacht heeft. Mijn aandacht gaat naar de woorden die ene Andy Grammer aan het zingen is. Huh... wat is dit?! I will fightI will fight for youI always do until my heartIs black and blue Ik vind het fijn om persoonlijke doelen te hangen aan waar ik op dat moment voor aan het gaan ben. Dat zorgt voor een diepere lading, een extra emotie en groter streven om te voltooien. De rit van gisteren fietste ik speciaal voor Alicha, dat had ik afgesproken! Alicha is een vrouw en lijdt aan CF. Voor haar is er nog steeds geen medicijn. Naarmate het liedje verder gaat besef ik dat dit nummer bizar goed past bij de gedachten waarom ik momenteel aan het fietsen ben.   I'm not givin' upI'm not givin' up, givin' upNo, not meEven when nobody else believesI'm not goin' down that easilySo don't give up on me Ik merk dat mijn lichaam steeds sneller wil. Dat mijn trappers steeds sneller rond zijn en dat het zachtjes begint te regenen. Een bizarre ervaring want de muziek wordt steeds meer passender bij wat ik aan het doen ben. Het krijgt steeds meer lading en geeft me kracht om er extra voor te gaan. Het bizarre is nog wel dat ik bij thuiskomst erachter kom dat dit nummer is geschreven voor de film "Five Feet Apart". Een film over Stella van 17, die lijdt aan CF.  Gelukkig zorgde de regen ervoor dat niemand mijn tranen zag...